Nowotwory jeltia cienkiego
(Rakowiak; Moniak; leiomyosarcoma) Są to nowotwory dość rzadko występujące. Na przykład w Stanach Zjednoczonych rozpoznaje się około 3600 nowych przypadków rocznie, w odróżnieniu od nowotworów jelita grubego, które znajdują się na 2. miejscu po raku płuc pod względem częstotliwości występowania. Nowotwory jelita cienkiego towarzyszą zwykle innym schorzeniom. Na przykład u osób z zapalnymi stanami jelit (zob. s. 411) występuje większe ryzyko zachorowań na raka gruczołowego (adenocarcinoma), nowotwór, którego komórki wykazują funkcje wydzielnicze i produkują hormony, śluz i inne substancje wytwarzane przez gruczoły. Szansa rozwoju chłoniaka jelita, nowotworu tkanki limfatycznej, wzrasta u chorych na sprue, pewną odmianę zespołu złego wchłaniania (zob. s. 434). W wielu przypadkach ani raki, ani chłoniaki jelita nie dają objawów, dopóki nie rozwiną się przerzuty. Wtedy występują bóle, krwawienia z przewodu pokarmowego i niedrożność jelit. Bardzo rzadko występuje mięsak mięśniówki gładkiej jelita (leiomyosarcoma). Niekiedy rozwija się on w postaci dużego guza, wyczuwalnego przy badaniu brzucha. Jeszcze innym rodzajem nowotworu jelita jest karcynoid (rakowiak), wolno rosnący guz, który wydziela hormony i inne substancje, powodujące występowanie licznych objawów znanych pod nazwą zespołu rakowiaka. Są to: biegunka, bóle kurczowe, uderzenia gorąca do głowy i zaczerwienienia skóry. U niektórych pacjentów występują objawy astmy i uszkodzenie zastawek serca. Ten typ nowotworu najczęściej rozwija się w wyrostku robaczkowym i może dawać przerzuty do wątroby. Badania diagnostyczne Badanie radiologiczne po podaniu kontrastującego barytu można traktować jako badanie wstępne. Jeżeli podejrzewa się istnienie nowotworu jelita cienkiego, podstawową metodą badania jest enteroskopia. Polega ona na wprowadzeniu przez usta, przełyk i żołądek cienkiego zgłębnika z urządzeniem optycznym do jelita cienkiego. Pozwala to obejrzeć błonę śluzową jelita. Enteroskop ma również przystawkę, która umożliwia odessanie wydzieliny lub pobranie tkanki do badania mikroskopowego.
Leczenie
Przy podejrzeniu rakowiaka wykonuje się także tomografię komputerową, badanie rezonansu magnetycznego lub ultrasonografię. W celu stwierdzenia obecności specyficznych znaczników tego nowotworu przeprowadza się również badanie krwi i moczu. Leczenie Raki gruczołowe i mięsaki są zwykle leczone chirurgicznie, często w skojarzeniu z leczeniem promieniami. Ponieważ raki jelita mają skłonność do nawrotów, niekiedy konieczne są ponowne operacje. Chemioterapię stosuje się gdy choroba jest zaawansowana. W przypadkach chłoniaków jelita cienkiego po usunięciu guza przeprowadza się leczenie promieniami i leczenie chemiczne. Rakowiaki leczone są również chirurgicznie, co często uzupełnia się później leczeniem chemicznym. W przypadku przerzutów do wątroby przeprowadza się leczenie chemiczne, a jeżeli jest to możliwe, leczenie chirurgiczne. W leczeniu zespołu rakowiaka stosuje się różne leki w celu zmniejszenia uderzeń gorąca i biegunek. Inne metody leczenia Mogą być stosowane wyłącznie jako lecz nie wspomagające terapię zasadniczą, w c lu opanowania bólów i innych dolegliwość Leczenie hipnozą Technika ta stosowar jest w zaawansowanej chorobie jako lecą nie przeciwbólowe. Medytacja Może zmniejszyć napięcie, ból, i poprawić jakość życia chorych. Leczenie dietą Po operacyjnym leczeni nowotworów jelita cienkiego, zwłaszcza p usunięciu dużego odcinka jelita, zachowa nie normalnej diety może być trudne. W K kich przypadkach należy zwrócić się di doświadczonych dietetyków współpracujących z klinicystami i chorymi. Wizualizacja Jest to stosowana w ośrodkach onkologicznych metoda, polegająca na wyobrażaniu sobie przez chorego mechanizmów walki organizmu z komór kami nowotworowymi. Ziołolecznictwo Tylko doświadczony lekan zielarz, lekarz medycyny chińskiej, tybetańskiej czy ajurwedyjskiej może indywidualnie dobrać leki ziołowe w porozumieniu z prowadzącym pacjenta lekarzem onkologiem, zorientowanym w korzyściach płynących z łączenia różnych programów leczenia