Rak skóry
Dwie najczęstsze postacie raka skóry to rak podstawnokomórkowy, który rozwija się w najniższej warstwie naskórka, oraz rak kolczystokomórkowy, wywodzący się z komórek najbardziej powierzchownej warstwy naskórka. Obie te postacie są całkowicie uleczalne, jeśli są wcześnie rozpoznane i właściwie leczone. Często poprzedza je zgrubienie na skórze lub niegojący się ubytek. Naciek raka podstawnokomórkowego ma zwykle zarysy nieregularne, może być płaską plamką lub twardym guzkiem o powierzchni łuszczącej się lub gładkiej i błyszczącej. Rak kolczystokomórkowy ma także postać twardej lub łuszczącej się, okresowo krwawiącej zmiany. Ta postać raka często rozwija się na brzegu małżowiny ucha, wargach lub skórze głowy u łysych mężczyzn. Szczególnie narażone są osoby o jasnej cerze, niebieskich oczach i rudych włosach. Najczęstszą przyczyną raków skóry jest nadmierna ekspozycja na słoneczne promienie nadfioletowe. Ryzyko zachorowania zwiększa także częsty kontakt (np. w pracy) z takimi związkami, jak smoła pogazowa, dziegieć, kreozot, arszenik i rad. Badania diagnostyczne Dermatolog może podejrzewać raka skóry wyłącznie na podstawie wyglądu zmiany, ale rozpoznanie ostateczne musi być oparte na badaniu mikroskopowym pobranego wycinka. Pozwoli to także ocenić postać raka. Rak skóry rzadko daje przerzuty odległe, choć rak kolczystokomórkowy może naciekać sąsiadujące tkanki i narządy. Tak więc jeśli rak umiejscowił się w okolicy oczu, wskazane jest badanie rezonansu magnetycznego albo wykonanie tomografii komputerowej.
Leczenie
Najczęstszą metodą leczenia raka skóry jest usunięcie chirurgiczne zmiany nowotworowej. W przypadkach niekwalifikujących się do takiego leczenia stosuje się radioterapię. Może być również rozważane leczenie chemiczne 5-fluorouracylem, stosowanym miejscowo. Istnieje kilka metod leczenia chirurgicznego. Bardzo małe powierzchowne zmiany mogą być leczone przez „zeskrobanie" tkanki nowotworu ostrym narzędziem chirurgicznym. Następnie przy użyciu igły elektrycznej hamuje się krwawienie, a przede wszystkim kauteryzuje się także margines tkanki zdrowej, otaczającej zmianę, co zmniejsza możliwość nawrotu. Kriochirurgia polega na zastosowaniu płynnego azotu w postaci aerozolu lub przy użyciu kriosondy, którą zamraża się i niszczy tkankę nowotworową. Przy niektórych rodzajach niewielkich raków skóry może być również stosowana chirurgia laserowa. Zwykłe leczenie chirurgiczne polega na usunięciu zmiany nowotworowej razem z marginesem tkanek zdrowych z założeniem szwów lub klipsów na powstałą ranę. Niekiedy konieczny może być przeszczep skóry i chirurgia plastyczna. Inne metody leczenia Pomocne w opanowaniu bólu i przyśpieszeniu gojenia mogą być medytacja, hipnoza i wizualizacja. Ziołolecznictwo Tylko doświadczony lekarz zielarz, lekarz medycyny chińskiej, tybetańskiej czy ajurwedyjskiej może indywidualnie dobrać leki ziołowe w porozumieniu z prowadzącym pacjenta lekarzem onkologiem, zorientowanym w korzyściach płynących z łączenia różnych programów leczenia. Rakowi skóry może zapobiegać dieta bogata w przeciwutleniacze - witaminę C, E i A (albo beta-karoten, jej prekursor). Witarnina E w postaci olejku na skórę po usunięciu zmiany może przyspieszyć gojenie i zmniejszyć blizny, ale zawsze przed stosowaniem tego lub innych środków trzeba poradzić się lekarza