ABC Medycyny

Teoretycznie prawidłowy cykl miesiączkowy trwa 28 dni. W praktyce jednak jego długość waha się od 25 do 30 dni, a i cykle 20-40-dniowe nie są anomaliami, dopóki ich model pozostaje w miarę stały. Występowaniu nieregularnych miesiączek sprzyjają: Stres, stanowiący najczęściej spotykaną przyczynę zaburzeń miesiączkowania u zdrowych kobiet. Zaburzenia hormonalne, dotyczące głównie dojrzewających dziewcząt i kobiet przed menopauzą, szczególnie narażonych na zmiany stężeń estrogenów i innych hormonów; także cukrzyca i choroby tarczycy. Nagłe zmiany masy ciała zakłócające równowagę hormonalną. Nadmierny wysiłek fizyczny, który narusza stosunek tkanki tłuszczowej do mięśniowej w organizmie. Nowotwory układu płciowego lub narządów wytwarzających hormony, m.in. łagodne i złośliwe nowotwory macicy (trzonu i szyjki), jajników oraz tarczycy i przysadki. Picie napojów alkoholowych i stosowanie niektórych leków, np. przeciwnowotworowych i doustnych antykoncepcyjnych. Rożne zaburzenia, wśród nich niedokrwistość i depresja. Badania diagnostyczne Utrzymujące się nieregularne miesiączki w każdym wieku wymagają dokładnego badania lekarskiego. Pełne badanie obejmuje badanie ginekologiczne, pobranie rozmazu cytologicznego oraz rutynowe badania krwi i moczu. W zależności od objawów i wyników badań podstawowych mogą być wskazane dodatkowe badania radiologiczne, ultrasonograficzne i hormonalne. Nieraz niezbędna jest też laparoskopia - badanie jamy brzusznej za pomocą instrumentu zwanego laparoskopem, wprowadzanego do jamy otrzewnej przez małe nacięcie w okolicy pępka, pozwalające obejrzeć w powiększeniu narządy wewnętrzne

Leczenie

Leczenie zależy od przyczyny zaburzeń miesiączkowania. Niekiedy problem rozwiązuje się samoistnie, zwłaszcza w wieku dojrzewania. Kiedy przyczyną nieprawidłowości jest guz, należy koniecznie usunąć go operacyjnie. Leczenie hormonalne bywa potrzebne dla przywrócenia równowagi hormonalnej i spowodowania w ten sposób regularniej-szych miesiączek. Zaburzenia miesiączkowania wywołane lekami mogą ustąpić po zmianie leku. Depresja wymaga stosowania leków, psychoterapii lub obu tych metod. Inne metody leczenia Leczenie tego typu można wypróbować tylko po wykluczeniu poważnych organicznych przyczyn zaburzeń miesiączkowania. Ziołolecznictwo W nieregularnym miesiączkowaniu zaleca się m.in. stosowanie starego chińskiego leku ziołowego dong quai (arcy-dzięgiel chiński) w kapsułkach. Zarówno chińscy, jak i zachodni zielarze doradzają także herbatkę z omanu. Stosuje się też wiele mieszanek ziołowych, w których skład wchodzą m.in.: ziele krwawnika, liść melisy, ziele srebrnika, koszyczki rumianku. Do złożonych leków chińskich zalecanych w zaburzeniach miesiączkowania należą m.in. Ba Zhen Wan, Wu Ji Wan, Nu Bao. Bardzo pomocne w regulowaniu czynności hormonalnych u kobiet bywają złożone leki ziołowe medycyny tybetańskiej, m.in.: Oser 25, She-jey 11, Yukar, Yukunkar. Homeopatia Stosuje się wiele preparatów homeopatycznych, precyzyjnie dobieranych przez lekarza w różnych typach zaburzeń miesiączkowania. Przykładowo: przy zbyt obfitych miesiączkach - m.in. China D12 i He-lonias Dl2; przy braku miesiączki - m.in. Natrium Muriaticum D12, Aconitum D12; przy przedwczesnych miesiączkach - m.in. Belladona Dl2, Cyklamen D12; przy miesiączkach bolesnych - m.in. Lachesis D12, Belladona Dl2, Chamomilla D12. Fototerapia Skuteczność tej metody nie jest dowiedziona. Leczenie dietą Jeśli przyczynę nieregularnych miesiączek stanowi niedokrwistość, zaleca się suplementację żelazem, więc dieta powinna zawierać produkty bogate w żelazo. Również skąpe miesiączkowanie, związane ze zmianami masy ciała, wymaga racjonalnej diety. Joga i medytacja Te i inne metody relaksujące skuteczne są w zaburzeniach miesiączkowania spowodowanych stresem. Samoleczenie Większość zaburzeń miesiączkowych stanowi okresową reakcję na szczególnie silny stres, zmianę masy ciała, intensywne ćwiczenia itp. czynniki. Dlatego samoleczenie powinno polegać na ewentualnym skorygowaniu trybu życia. Inne przyczyny zaburzeń miesiączkowania Nieprawidłowym cyklom lub krwawieniom między-miesiączkowym towarzyszą nieraz bóle, gorączka i u pławy. Objawy takie mogą być spowodowane zakażeniem lub stanem zapalnym w miednicy mniejszej. Brak miesiączki przez okres 28 miesiączka 4 dłuższy niż 2 miesiące wymaga porady lekarza.