Zaparcia
Zaparcia to trudności w oddawaniu stolca, wywołane spowolnieniem ruchów perystaltycznych jelit. Zaparciu często towarzyszy nadmierny wysiłek związany z defekacją, krwawienia z odbytu i uczucie przepełnienia w żołądku. Czasami zaparcia występują na przemian z biegunką i mogą im towarzyszyć kurczowe bóle brzucha, wzdęcia i gazy. Przewlekłe zaparcia często prowadzą do powstania żylaków i innych nieprawidłowości w obrębie odbytu. Większość zaparć jest spowodowana niedoborem błonnika w diecie (zalecana dawka to 25-30 g dziennie) i niedostateczną ilością przyjmowanych płynów. Starszy wiek, siedzący tryb życia, depresja, stres, uboczne efekty działania pewnych leków, nadużywanie środków przeczyszczających i zbyt częste lewatywy również powodują zaparcia. Niekiedy zaparcie może być objawem poważnej choroby, np. raka jelita grubego i innych chorób przewodu pokarmowego. Badania diagnostyczne Jeśli zaburzenia w pracy jelit utrzymują się dłużej niż tydzień, lekarz najpierw pyta o zmiany dietetyczne w ostatnim czasie, stosowane leki i inne czynniki mogące powodować zaparcia. Następnie może zlecić wykonanie badań laboratoryjnych krwi i próbki stolca; dalsze badania diagnostyczne zależą od wyników badań podstawowych. Przy podejrzeniu guza jelita grubego i innych chorób okrężnicy może być konieczna sigmoidoskopia lub kolonoskopia, badania umożliwiające bezpośrednie oglądanie jelita za pomocą cienkiego, giętkiego urządzenia ze źródłem światła
Leczenie
W razie prostego zaparcia nie jest konieczne leczenie. W niektórych sytuacjach zaleca się krótkotrwałe przyjmowanie zawierających błonnik środków zmiękczających kał, ale generalnie nie należy stosować środków przeczyszczających i lewatyw, ponieważ mogą wywoływać zaburzenia w prawidłowej pracy jelit. Jeżeli zaparcie jest wynikiem zażywania leków, np. kodeiny lub leków antydepresyjnych, można zastosować leki o podobnym działaniu, niemające właściwości zapierających. W rzadkich przypadkach z powodu ciężkiego zaparcia może być konieczny zabieg chirurgiczny. Inne metody leczenia Ajurweda Lewatywy, ziołowe środki wymiotne i przeczyszczające są głównymi elementami panchakarmy. Program ajurwedy jest oparty na pięciu oczyszczeniach w celu przywrócenia naturalnej równowagi organizmu. Ziołolecznictwo Wiele ziół ma działanie przeczyszczające. Należą do nich m.in.: kora kruszyny, korzeń rzewienia, liść senesu, szakłak amerykański, cykoria zwyczajna, mniszek lekarski, nasiona lnu, czarny bez, goldenrod, lukrecja i ziarna psyllium. Innym zalecanym środkiem jest olej rycynowy, chociaż czasami może powodować nudności i wymioty, w związku z czym powinien być stosowany wyjątkowo i jedynie w niewielkich dawkach. Lekarze chińscy i tybetańscy zalecają skomplikowane leki, które używane systematycznie, mogą stopniowo wyleczyć zaparcie nawykowe. Leki medycyny chińskiej to m.in. Jianpi Wan, Runchang Wan, Wei Tai, a tybetańskiej - Sheeja 6, Sheechoom, Choomche 21.